ممانعت کننده ها


خوردگي يكي از مشكلات عمده در صنايع  به شمار مي‌آيد كه سالانه مبالغ هنگفتي را به خود اختصاص مي‌دهد. وقفه در توليد، زيان هنگفتي چه از نظر توليد هيدروكربن و چه از نظر هزينه تعميرات در پي خواهد داشت. بنابراين سلامت تجهيزات در طول عمر مفيد آنها يك مسأله اساسي به نظر مي‌رسد. استفاده از بازدارنده‌هاي خوردگي سال‌هاست كه به عنوان يكي از روش‌هاي كارآمد در صنايع به كار گرفته مي‌شود.ممانعت‌کننده‌ها(Inhibitor)

خوردگي يكي از مشكلات عمده در صنايع  به شمار مي‌آيد كه سالانه مبالغ هنگفتي را به خود اختصاص مي‌دهد. وقفه در توليد، زيان هنگفتي چه از نظر توليد هيدروكربن و چه از نظر هزينه تعميرات در پي خواهد داشت. بنابراين سلامت تجهيزات در طول عمر مفيد آنها يك مسأله اساسي به نظر مي‌رسد. استفاده از بازدارنده‌هاي خوردگي سال‌هاست كه به عنوان يكي از روش‌هاي كارآمد در صنايع به كار گرفته مي‌شود.

ممانعت‌کننده‌ها افزودنی‌هایی هستند که با ایجاد تغییر و تحول بر روی سطح فلزات، محیط و یا هر دو خوردگی را تحت کنترل در آورده و شیوه عمل آنها ایجاد تغییرات در واکنش‌های آندی، کاتدی و یا هر دوی آنها است. ممانعت‌کننده‌های بسیار زیادی  با ترکیبات مختلف موجود می‌باشند؛ اکثر این مواد با آزمایشات تجربی پیدا شده  و اصلاح یافته‌اند. به همین دلیل فرآیند حفاظت به این روش به طور کامل مشخص و روشن نیست .

 موارد عمده کاربرد ممانعت کننده‌ها مربوط به 4 محیط زیر است

1- محلول‌های آبی از اسیدهایی که در فرآیندهای تمیز کردن فلزات بکار می‌روند مثل اسید شویی

2- آب‌های طبیعی، آب‌های تهیه شده برای سرد کردن در مقیاس صنعتی با PH طبیعی

3- محصولات اولیه و ثانویه از نفت و پالایش و حمل و نقل آن

4- خوردگی گازی و اتمسفری در محیط‍‌‌های محدود در حین حمل و نقل و انبار کردن و موارد مشابه

تقسیم‌بندی بازدارنده‌ها

ممانعت‌کننده‌ها را می‌توان بر حسب مکانیزم و ترکیب طبقه‌بندی نمود. با توجه به ترکیب ممانعت‌کننده‌ها به دو دسته اصلی معدنی (Inorganic) و آلی (Organic) تقسیم می‌گردند.

بر حسب مکانیزم عمل دو نوع مشخص بازدارنده  وجود دارد:

  • نوع A: که لایه یا فیلمی محافظ روی سطح فلز تشکیل داده یا نوعی واکنش با فلز انجام می دهند (مثلاً روئین کردن)
  • نوع B: موادی که قدرت خورندگی محیط را کم می‌کنند.

ضمناً بازدارنده‌های AB هم وجود دارند که هم می‌توانند با فلز واکنش انجام داده و هم قدرت خورندگی محیط را کم کنند، ولی همیشه یکی از خاصیت‌ها حاکم بر دیگری است. بازدارنده‌های نوع A بسیار متداول بوده در حالیکه بازدارنده‌های نوع B کمتر متداول هستند.

انواع اصلی بازدارنده‌ها به ترتیب زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

  • نوع ІA: بازدارنده‌هایی که سرعت خوردگی را کم می‌کنند ولی کاملاً مانع آن نمی‌شوند.
  • نوع ІІA: بازدارنده‌هایی که باعث به تأخیر انداختن حمله خوردگی برای مدت زیادی می‌شوند. به طوری که فلز در مقابل خوردگی مصونیت موقتی پیدا می‌کند.
  • نوع ІІІA: بازدارنده‌های روئین کننده که لایه‌های روئین بر سطح فلز تشکیل می‌دهند. این لایه‌ها غالباً اکسید یا نمک‌های غیر محلول فلزی هستند، مانند فسفات و کرمات برای فولاد. اگر مقدار بازدارنده‌ای که به محلول اضافه می‌گردد کم باشد لایه‌های ناپیوسته تشکیل می‌گردد که ممکن است خوردگی حفره‌ای یا حمله تسریع شده موضعی بوجود آید.
  • نوع ІB: بازدارنده‌هایی هستند که واکنش خوردگی را آهسته می‌کنند. بدون آنکه کاملاً مانع آن شوند‌. این بازدارنده‌ها غالباً در ضمن عمل حفاظت مصرف می‌شوند. مانند هیدرازین و سولفیت سدیم.
  • نوع ІІB: بازدارنده‌هایی هستند که در اثر ترکیب با موادی که باعث خوردگی در یک محیط مشخص می‌شوند، خوردگی را به تأخیر می‌اندازند.

به طور کلی بازدارنده های نوع ІA، ІІA، ІІB ترکیبات آلی هستند و انواع ІІІA و ІB مواد معدنی.

 

خصوصيات بازدارنده‌هاي خوردگی
خصوصياتي از بازدارنده‌هايي كه بر عملكرد و كارآيي آنها تأثير مي‌گذارند شامل موارد زير است: 

  • سازگاري با ديگر مواد شيميايي: از آن جايي كه در سيستم‌هاي گازي ممكن است دو يا چند ماده شيميايي مورد استفاده قرار گيرد، لذا بازدارنده نبايد باعث اثرات جانبي بر روي آنها شود (براي مثال مواد ضد كف و ضد امولسيون به همراه بازدارنده‌هاي خوردگي در صنايع گاز به كار رود).
  • كارايي در شرايط تنش برشي بالا: گاهي اوقات خروج از گاز چاه يا خطوط لوله تنش برشي بالايي به وجود مي آورد، به همين دليل مقاومت فيلم محافظ در برابر تنش برشي از اهميت فراواني برخوردار است و بايستي مورد بررسي قرار گيرد.
  • پايداري در برابر دما و فشار بالا: محدوده دما و فشار در مخازن و لوله‌ها بالاست و بازدارنده بايد بتواند اين دما و فشار را تحمل كند و در اين شرايط پايداري و كارايي خود را از دست ندهد.
  • پايداري فيلم محافظ با گذشت زمان: اين فاكتور، تعيين كننده روش اعمال بازدارنده و مقدار آن مي‌باشد.
  • تشكيل امولسيون: تشكيل امولسيون يكي از بزرگترين مشكلات بازدارنده‌هاي نفت و گاز مي‌باشد. بازدارنده‌هاي لايه ساز شامل مولكول‌هاي فعال سطحي هستند و تشكيل امولسيون را تشديد مي‌كنند. 
  • حلاليت بازدارنده: بيشتر روش‌هاي اعمال بازدارنده‌ها شامل رقيق كردن بازدارنده با يك حلال مناسب آلي يا آبي مي‌باشد. 
  • سميت: به كار بردن بازدارنده‌ها نبايد محيط زيست را دچار آلودگي كند. 
  •  

نکته

در صورتي كه غلظت ممانعت‌كننده‌ها كمتر از اندازه كافي باشد، خسارت بيشتر از موقعي خواهد بود كه ممانعت كننده اصلاً بكار برده نشود. براي پرهيز از اين خطر بايستي غلظت ممانعت‌كننده همواره بيش از مقدار مورد نياز باشد و غلظت آن به طور متناوب تعيين گردد.

 

منبع: جزوه کیفیت آب وفاضلاب -دکتر قارداشی

همچنین شما میتوانید جهت کسب  اطلاعات بیشتر ومشاوره، با کارشناسان شرکت تماس حاصل فرمایید.

tel: 55256411,09124057623

fax: 55256412

 لطفاً مقاله را از لینک زیر دانلود نمایید.

Download this file (Inhibitor.pdf)دانلود407 کیلوبایت || دفعات دانلود:634 مرتبه

حتما نگاهی به این مقالات بیندازید

تبلیغات

مخازن سختی گیر
نازل سختی گیر
سختی گیر
سختیگیر رزینی
پکیج های تصفیه فاضلاب خانگی
پکیج های تصفیه فاضلاب صنعتی
پکیج تصفیه فاضلاب
تصفیه فاضلاب
چربی گیر فاضلاب
چربی گیر پساب
چربی گیر پساب فاصلاب
چربی گیر
رزین کاتیونی